بدى گفتار ايشان به سبب خصومتى كه با مرتضى على دارند . » منقبت : قوله تعالى : « أَ حَسِبَ النَّاسُ أَنْ يُتْرَكُوا أَنْ يَقُولُوا آمَنَّا وَ هُمْ لا يُفْتَنُونَ . » 1421224 خ 0 87 خ يعنى ، آيا مردمان پنداشتند كه متروك و معاف مىشوند كه گويند ايمان آورديم و ايشان آزموده نشوند . از امير المؤمنين - كرّم اللّه وجهه - مروى است كه : « من از رسول پرسيدم : به چه چيز آزموده خواهند شد ؟ فرمود : به تصديق ولايت تو . » منقبت : قوله تعالى : « أُولُوا الْأَرْحامِ بَعْضُهُمْ أَوْلى بِبَعْضٍ فِي كِتابِ اللَّهِ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُهاجِرِينَ . » 2421224 خ 0 88 خ يعنى ، اولو الارحام و خويشان نزديك كه مؤمن باشند و مهاجر همديگر ، لا حق و اولىاند در كتاب اللّه . اتفاق مفسران است كه اين آيه در شأن امير المؤمنين على نازل شد ؛ زيرا كه مؤمن و مهاجر و خويش نزديك رسول اللّه - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - او بود . من حديقه : اى سنايى به قوّت ايمان * مدح حيدر بگوى از دل و جان آن ز فضل آفت سراى فضول * آن عَلَم‌دار و علم‌دار رسول هم نبى را وصى و هم داماد * چشم پيغمبر از جمالش شاد مرتضى كه كرده يزدانش * همرهِ جانِ مصطفى جانش هر دو يك قبله و خردشان دو * هر دو يك روح كالبدشان دو دو رونده چو اخترِ گردون * دو برادر چو موسى و هارون نايب مصطفى به روز غدير * كرده بر شرع خود مرو را مير اى خوارج اگر در اينت شكىست * كفر و دين نزد تو ز جهل يكيست منقبت : قوله تعالى : « وَ الْعَصْرِ إِنَّ الْإِنْسانَ لَفِي خُسْرٍ إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ . » 3421224 خ 0 89 خ از عبد اللّه بن عباس - رضى الله عنهما - مروى است كه گفت : « مراد از « إِنَّ الْإِنْسانَ لَفِي خُسْرٍ »